از زندگانیم گله دارد جوانیم / شرمنده‌ی جوانی از این زندگانیم
دارم هوای صحبت یاران رفته را / یاری کن ای اجل که به یاران رسانیم
پروای پنج روز جهان کی کنم که عشق / داده نوید زندگی جاودانیم

(( شهریار ))