هــــی...

خدا بیامرزه داییم رو خیلی دایی خوبی بود.

همیشه تو هر مجلسی اولین نفر حاضر بود.

همیشه خونه ما میومد و خیلی شوخ و با معرفت بود.

میونه هرکی که بهم می خورد اولین نفری بود که آشتیشون میداد.

یه جمله داشت و بهمه میگفتش:

( فلانی دنیا دو روزه چرا غم ، غصه ، ناراحتی ، حرص ، دعوا ، کینه )

بگید بخندید و باهم مهربون باشید.

واسه همین مهربونیاش بود که پر کشید از بین ما رفت و خوبی هاش بیادگار موند برامون

خدا رحمتت کنه دایی باصفای من ، روحت شاد و یادت گرامی

هــــی روزگار...